Klapcamera
Gedurende tientallen jaren rond de tweede wereldoorlog was de boxcamera de meest voor de hand liggende camera voor de amateur die niet te veel eisen stelde. Voor de betere amateur en professional was er een camera die veel meer mogelijkheden dan de boxcamera had en dat was de klapcamera.
De klapcamera kon opgevouwen vervoerd worden en had dan de vorm van een platte doos. Wilde men hem gebruiken dan klapte men de voorzijde open, waardoor een plaatje met de lens naar voren kwam op een soort van rails. Dit lensplaatje was met een balg verbonden met de camerabody waardoor een lichtdicht geheel ontstond. De sluiter bevond zich op de voorzijde, op het lensplankje.
De klapcamera was bekend in verschillende formaten en verschillende uitvoeringen. Zo waren er varianten met instelbare sluitertijden. Scherpstellen op een onderwerp was mogelijk door de bewegende lens die naar voren en naar achteren kon bewegen.
De lenzen waren in het algemeen van wat betere kwaliteit dan bijvoorbeeld bij de boxcamera. Dat alles maakte de klapcamera geliefd bij particuliere en professionele fotografen. Zo bestonden er voor deze groep ook al camera’s met een aansluiting voor een lampflitser.
Maar het belangrijkste voordeel dat altijd genoemd werd was het compacte ontwerp als ze opgevouwen waren. Dat maakte het gemakkelijk om ze mee te nemen en het kwetsbare binnenwerk was op die manier ook goed beschermd. Het grote negatiefformaat was natuurlijk een voordeel.
De klapcamera heeft het lang volgehouden. Maar is uiteindelijk natuurlijk wel ten onder gegaan in allerlei technisch geweld van nieuwe ontwikkelingen
Maar dat neemt niet weg dat de klapcamera voor heel veel van de foto’s heeft gezorgd die beeldbepalend zijn geworden in de geschiedenis van de eerste helft van 1900.
En nu verder:
Home
Meer over het model dat de workshop geeft
Boek een model met gratis studio
LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?
