Posts tonen met het label scherptediepte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label scherptediepte. Alle posts tonen

maandag 15 april 2019

Voorgrond. De zo belangrijke voorgrond bepaalt vaak de dieptewerking

FOTOGRAFEER JE EERSTE ECHTE MODEL | Compositie van een goede foto


De zo belangrijke voorgrond bepaalt vaak de dieptewerking


De voorgrond is één van de drie bepalende elementen van een goede foto


Bij een goede foto hebben we in het algemeen te maken met drie elementen. Dat is uiteraard allereerst het onderwerp van de foto (hieronder het meer), de achtergrond (de kerktoren en de bomen) en de voorgrond ( riet en steigertje). 

Samen zorgen die drie objecten voor een foto met een van nature goede dieptewerking.

De voorgrond is het gedeelte tussen de camera en het onderwerp. De achtergrond is alles wat achter het onderwerp komt. Uiteraard is dat alles vanuit de camera gezien.


Het grote belang van de voorgrond

Zonder voorgrond is het meestal niet of nauwelijks te zien of in te schatten hoe ver het onderwerp van de fotograaf verwijderd is. Het invullen van enkele objecten in de voorgrond verbetert dat aspect van de foto enorm. 

Alleen al het zorgen voor wat beeldelementen in de voorgrond zal het gevoel van diepte in een foto aanzienlijk verbeteren. 

Daarnaast is wat basiskennis van perspectief en de werking ervan ook altijd wel belangrijk. Want ook het perspectief, zowel lineair als atmosferisch,  is van groot belang van de dieptewerking.  Dat geldt zowel voor tekeningen en schilderijen als wel voor de fotografie. 

Wat kan ik nu eigenlijk als voorgrond gebruiken?

Er zijn vele beeldelementen die zich lenen voor gebruik in de voorgrond. Denk bijvoorbeeld aan bomen ,boomtakken en struiken. En soms aan bloemen als de scherptediepte dat tenminste een beetje toelaat. Die bloemen kunnen ook nog voor een leuk kleuraccent zorgen, wat zeker bij een wat grijzige achtergrond de dieptewerking ook weer goed doet. Zie de klaprozen in onderstaande foto.

Bloemen als voorgrond in een landschap

Wacht op wat meer leven in beeld

Bij landschappen kan het nuttig zijn om een moment te wachten met afdrukken tot mensen in het beeld komen lopen. Of een toevallige fietser. Wat dacht u van een schaap of een koe die wat leven in het beeld kunnen komen brengen?

Werken met een voorgrond voor diepte
versterkt perspectief door aanwezige beeldelementen

Hekken, slootjes en weggetjes

Ook een rustiek hek kan een rol spelen en met een beetje geluk ook nog tot een verbetering van het perspectief leiden. Een weggetje dat in de verte verdwijnt kan een prima perspectief werking en daarmee diepte geven. We spreken in dit verband wel van een weglopende lijn. Hekjes en slootjes kunnen hetzelfde gevoel opleveren of dat zelfs nog wel wat versterken. Gebruik ze als ze er zijn.

Het zijn maar kleine zaken maar ze kunnen er voor zorgen dat uw foto zich onderscheidt van die van een willekeurige amateurfotograaf die hier helemaal geen oog voor heeft.

En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



zondag 10 februari 2019

Objectiefcodering | Er staan heel wat getallen op een objectief maar wat is dat allemaal?

FOTOGRAFEER JE EERSTE ECHTE MODEL | Objectiefcodering



Er staan heel wat getallen op een objectief maar wat is dat allemaal? 




Ofwel wat lezen we voor codes op een objectief?


Voor veel beginnende fotografen is het lastig om de cijfers op een objectief (de objectief codering ) te beoordelen. Men is geneigd om naar zaken als een lensdiameter te kijken zonder te beseffen dat die diameter alleen iets zegt in combinatie met de brandpuntsafstand van het objectief.

Een objectief codering is bijvoorbeeld F1.8/50 55. Wat zegt nu? Het eerste getal (F1.8) is de grootste lensopening die mogelijk is. Ook wel de F-stop genaamd. F1.8 is een flinke opening, laat veel licht door en geeft de mogelijkheid van een beperkte scherptediepte. Een scherp gesteld onderwerp komt daarmee mooi los van de onscherpe achtergrond.

Als we met een digitale camera te maken hebben met een kleinere sensor (bijv APS-C) dan heeft deze een zogenaamde cropfactor. Dit is in feite de verhouding met een kleinbeeldnegatief. Zetten we ons 50mm standaardobjectief op een dergelijke digitale camera met bijvoorbeeld een cropfactor van 1,6 dan zal ons standaardobjectief 50 x 1,6 ofwel 80mm worden.

Het standaardobjectief voor een digitale camera met een cropfactor van 1,6 zal dan 30mm worden. Immers, 30 x 1,6 is 48mm en dus nagenoeg gelijk aan het standaardobjectief.

Het tweede getal /50 is de brandpuntsafstand in mm. 50mm is het standaardobjectief voor een kleinbeeld(film) camera of voor een digitale camera. Alles kleiner dan 50mm noemen we een groothoekobjectief, alles groter dan 50mm wordt een tele-objectief genoemd. In de praktijk rekenen we 40mm t/m 60 mm nog wel onder de standaardobjectieven.

Bij lenzen met een vaste brandpuntsafstand (zogenaamde Primes) zien we vaak een grootste opening van F1,4, F1,8 (ook wel 2.0) of F2,8. Komen we echter meer in het telebereik of juist in de sterkere groothoeklenzen dan is een grootste opening van f4 al normaler. Gaan we naar sterke teleobjectieven als een 500mm en dergelijke dan is F6,3 een gangbare waarde. Grotere openingen bestaan zeker wel maar daar hangt een prijskaartje aan wat ook aan een klein autootje hangt. Buiten het bereik van de doorsnee amateur dus.

We hebben nu nog één aanduiding over en wel de 55. Dit is de maat van het filter dat eventueel gebruikt kan worden op dit objectief.

Bij zoomobjectieven komen deze waarden meestal gepaard voor. Dat levert iets op van F3,5/24 F5,6/120 77

We zien dan in de stand 24mm een maximale opening van F3,5 die terugloopt naar een waarde van 5,6 in het Tele-bereik. De filtermaat is in dit geval 77mm. Er bestaan zoomobjectieven die over het gehele bereik een vaste grootste opening hebben, maar ook dat zijn de objectieven met een fors prijskaartje.

Resumerend kunnen we het volgende stellen. Standaardobjectief: 40-60mm bij fullframe en kleinbeeldnegatief rond de 30mm bij digitaal met cropfactor. F-stop 1,8 is normaal, F1,4 is nog beter. Lagere waarden zijn ongebruikelijk en vinden we alleen bij goedkope objectieven.

Groothoek: 40mm en kleiner bij fullframe of kleinbeeld. 24 mm en kleiner bij Digitaal met cropfactor. F-Stop 4.0 is gangbaar, grotere opening is beter, kleinere alleen bij goedkope objectieven.

Tele: 75mm en groter bij fullframe en kleinbeeldnegatief, 50mm en groter bij digitale camera met cropfactor. F-stop neemt snel af bij de wat lagere telelenzen. Vrij gangbaar is F4 tot F5,6.



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



dinsdag 22 januari 2019

High dynamic range is een techniek waarbij meerdere opnamen samengevoegd worden

FOTOGRAFEER JE EERSTE ECHTE MODEL | High dynamic range



High dynamic range is een techniek waarbij meerdere opnamen samengevoegd worden




De scherptediepte is zeer groot maar HDR is wel meer voor stilstaande onderwerpen



Met de term High Dynamic Range , vaak afgekort tot HDR bedoelen we een uit verschillende afbeeldingen samengevoegde foto waarbij men ofwel het contrast tussen de hoge lichten en de donkerste schaduwen wil verminderen ofwel een extreme scherptediepte



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



maandag 7 januari 2019

Sensor

Sensor


De sensor van een digitale camera is het onderdeel waarop het beeld wordt gevormd. Deze sensor kan heel klein zijn, bijvoorbeeld in een mobiele telefoon of een oppervlakte van vele vierkante centimeters hebben zoals bij de digitale achterwand van een middenformaat camera.

In het algemeen geldt dat hoe groter de sensor hoe beter de beeldkwaliteit. Ook is bij kleine sensors de scherptediepte niet meer in te stellen. Deze is zeer groot.

De prijs en omvang van de sensor gaat aardig gelijk op in die zin dat hoe groter een sensor is, hoe duurder deze is.

Niet alleen de sensor zelf is duur maar de foto die uit deze grote sensors komt vereist ook dure en zware computers om deze nog te kunnen verwerken.



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



zondag 6 januari 2019

Diepte

Diepte


Onder de diepte van een foto verstaan we alle elementen die meehelpen om een suggestie van diepte aan het platte, twee-dimensionale vlak van een foto te geven. We spreken in dit geval ook wel van de dieptewerking van een foto.

Denk daarbij allereers aan het gebruik van lijnen, perspectief, toon,contrasten en scherptediepte die ieder voor zich meespelen bij de suggestie van diepte.

Maar er zijn meer factoren die een rol spelen zoals de voorgrond, de achtergrond en de richting waar het licht vandaan komt.

De voorgrond moet een aantal beeldelementen bevatten als takken, een hek, een poortje en dergelijke om een geschikte dieptewerking te kunnen krijgen.

De achtergrond moet onscherp zijn en naar achteren toe wijken voor het onderwerp. Het onderwerp moet goed "los" komen van die achtergrond.

De richting van het licht is van belang voor het al dan niet krijgen van schaduwen die eveneens een belangrijke rol voor de dieptewerking kunnen geven. En zo zorgt bijvoorbeeld strijklicht ervoor dat de dieptewerking extra wordt versterkt. Strijklicht zorgt er ook voor dat echt elk detail zichtbaar wordt. 




En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



focussing rack

focussing rack


Een focussing rack is een andere benaming voor een instelslede. Het focussing rack wordt gebruikt om het geheel van camera, en mogelijk een balgapparaat soepel heen en weer te kunnen bewegen bij macrofotografie.


Een focussing rack komt daar zeer van pas vanwege de zeer geringe scherptediepte die daar heel nauwkeurig mee is in te stellen.



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



Split field filter

Split field filter


Een split field filter is een effectfilter waarbij de helft van het beeld wordt afgedekt met een voorzetlensje. Daarmee maakt een split field filter het mogelijk om behalve scherptediepte in de verte te krijgen, ook voorwerpen dichtbij scherp af te beelden.


Het gebruik van een split field filter is lastig. Vooral omdat we te maken hebben met twee scherpstelpunten, waarvan eentje met een zeer geringe scherptediepte. Dat maakt bij het werken met een split field filter een statief vrijwel noodzakelijk.

Maar het is ook mogelijk om het op landschappen los te laten met het glazen deel naar boven. Dan krijgen we het effect van een soort soft focus in de verte, zij het niet al te scherp gedefinieerd.

Hier is een serie voorbeelden met oplopend diafragma, gemaakt met het hierboven afgebeelde split field filter op een nikon 50 mm objectief. .

f1.8


f2.8

f4

f5.6
f8
f11
f16

f22


En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio

Jetje's dag, onze dagelijkse publicatie over kunst, fotografie en lifestyle





 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



zaterdag 5 januari 2019

Sweet spot

Sweet spot


De sweet spot is het diafragma van F/8 of F/11 dat veel simpele camera’s vast ingesteld hebben om een acceptabele scherpte en scherptediepte te hebben bij een redelijke belichtingstijd.

Daarnaast levert een dergelijk diafragma meestal de beste lenskwaliteit.

Wordt vrijwel altijd gebruikt bij niet-instelbare objectieven zoals het fixed focus objectief uit simpele camera’s



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



donderdag 3 januari 2019

beeldsensor

beeldsensor


De beeldsensor is een andere benaming voor het lichtgevoelige onderdeel van de digitale camera.

De beeldsensor wordt meestal sensor genoemd

De beeldsensor wordt meestal kortweg sensor genoemd. De meest voorkomende zijn de CMOS en de CCD beeldsensor.

De beeldsensor is één van de belangrijkste onderdelen van de digitale camera en in hoge mate verantwoordelijk voor de kwaliteit.


Hoe groter de beeldsensor hoe beter

Wat betreft deze kwaliteit geldt in principe hoe groter de beeldsensor hoe beter het beeld. Ook de mogelijkheden qua instellen van scherptediepte en dergelijke worden veel uitgebreider naarmate de beeldsensor groter is.

Megapixel, het toverwoord van de beeldsensor

Bij de beeldsensor komen we vaak het kengetal “megapixel” tegen. Megapixel is op zich een weinig zeggend getal voor de kwaliteit van de sensor. Een grote beeldsensor met minder megapixel zal een mooier beeld produceren dan een kleinere beeldsensor met heel veel mexapixel.

De term is echter bekend bij het grote publiek en van dat feit maken de marketingafdelingen van camerafabrikanten in de consumentensector maar al te graag gebruik.

De cropfactor

Maken we gebruik van een camera met een sensor die kleiner is dan het formaat van een negatief van een kleinbeeldfilm dan krijgen we te maken met het feit dat niet het gehele oppervlak wordt gebruikt dat door het objectief wordt geproduceerd.

cropfactor

Omdat we dus maar een deel van dat beeld gebruiken geeft dit een soort telelens effect dat (niet geheel correct) wel de cropfactor wordt genoemd.

Hebben we te maken met een beeldsensor die het volle negatiefformaat (24 x 36 mm) weergeeft dan spreken we van een fullframe camera ofwel een fullframe beeldsensor.

Digiback, de beeldsensor voor middenformaat

Voor middenformaat camera’s bestaan overigens nog veel grotere beeldsensoren. Deze zitten meestal in afneembare achterwanden, vaak digibacks genoemd, verwerkt.

De kwaliteit van deze beeldsensor is buitengewoon goed, maar door hun prijs zijn ze meestal alleen haalbaar voor de echte professionele fotograaf.



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



Focus stacking

Focus stacking

Een techniek die bij macro-fotografie wordt gebruikt om een grotere scherptediepte te krijgen is is de zogenaamde focus stacking.

Focus stacking is in de praktijk wel wat lastiger dan in de praktijk vaak even wordt voorgespiegeld. Ten eerste moet je een camera hebben die er geschikt voor is en die speciaal voor focusstacking geschikte opnamen kan maken. Veel camera's zijn dat nog niet.


Bij de focus stacking techniek wordt namelijk snel na elkaar een aantal foto’s gemaakt met een licht veranderde scherpstelling. Die "stapel" foto's, vandaar de naam dient daarna met speciale software weer  samengevoegd te worden tot één foto.

De scherptediepte bij focusstacking is verbluffend

Focus stacking kan een verbluffende scherptediepte opleveren maar door de aard van het soort fotografie waarbij we een aantal beelden samenvoegen is de focus stacking techniek alleen geschikt voor stilstaande objecten.  Dus de camera op statief en dan maar zorgen voor 100% windstilte. :-)  Het is daarom voor natuurfotografie vaak lastig te gebruiken omdat er altijd wel iets wind is. In de praktijk wordt focusstacking vooral gebruikt in de industriële fotografie en in de productfotografie. Netjes in een winddichte studio. 


insect zonder focus stacking


Niet geschikt voor insecten

De bekende macro-fotografie met insecten leent zich dan ook minder voor deze vorm van fotografie tenzij er maatregelen worden genomen om het insect stil te laten zitten.

Een bekende manier om dit te bereiken op een manier die het insect gaat overleven is door het insect met koude lucht uit een spuitbus af te koelen. Dan blijven ze daarna meestal wel een tijdje stil zitten om weer op temperatuur te komen. Er bestaan speciale spuitbussen voor die ook in de sport worden gebruikt om blessures af te koelen zodat ledematen niet op gaan stellen. Of het bevorderlijk is voor de gezondheid van het insect valt te betwijfelen. 

De foto die uiteindelijk met deze focus stacking techniek ontstaat heeft inderdaad een fenomenale scherptediepte (afhankelijk van je camera en het aantal opnamen dat die voor één stack maakt) maar moet daarna meestal nog wel wat nabewerkt worden omdat er toch wel wat spookbeelden ontstaan, met name langs de randjes van contrastrijke objecten.

En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



zaterdag 10 november 2018

hyperfocale afstand

hyperfocale afstand


De hyperfocale afstand is de afstand van de camera tot de plaats waarop voorwerpen nog scherp worden afgebeeld bij een instelling van het op oneindig. Dit is afhankelijk van het soort objectief en de mate van diafragmeringen. Bij een sterke groothoek met enig diafragmeren is vrijwel alles scherp. Bij een sterke telelens kan de plaats waar het beeld scherp wordt een flink eind van de fotograaf af liggen.
Door instelling van de scherptediepte, wat op sommige objectieven handmatig mogelijk is, kan de hyperfocale afstand kunstmatig nog verder naar voren worden gehaald.
formule hyperfocale afstand

De hyperfocale afstand is uitstekend in een formule te gieten, die er als volgt uit ziet:




In deze formule is H een goede benadering van de hyperfocale afstand,


F = brandpuntsafstand van het objectief
N = het diafragma
c = de vertrooiingscirkel

waaruit we kunnen concluderen:

Hoe hoger de diagragmawaarde, (dus hoe kleiner de opening) hoe dichterbij de hyperfocale afstand komt.

Hoe korter het brandpunt, hoe dichterbij

Bij een teleobjectief zal door de werking van het kwadraat in de formule bij de brandpuntsafstand, de hyperfocale afstand zeer ver van de fotograaf komen te liggen.

Dus een groothoek met een zeer klein diagfragma beeldt gewoon alles scherp af. Een digitale camera in bijvoorbeeld een telefoon heeft dit verschijnsel ook.

De creatieve mogelijkheden van deze camera’s zijn dan ook zeer beperkt, maar het maakt ze wel geschikt als point-and-shoot camera want scherpstellen is gewoon overbodig.


En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



woensdag 7 november 2018

Scherptediepte

Scherptediepte


De zogenaamde scherptediepte is het gebied voor en na d het scherpstelpunt/vlak dat nog scherp wordt afgebeeld.

Bij een geringe scherptediepte wordt een bepaald onderwerp scherp afgebeeld terwijl de achtergrond waziger blijft. Het onderwerp wordt daar als het ware door benadrukt zodat het beter tot zijn recht komt.

Objectief en diafragma zijn bepalend

De scherptediepte, en dus de mate waarin de achtergrond te vervagen is, is sterk afhankelijk van het objectief en het gebruikte diafragma.



Kleine lensopeningen zorgen voor grote scherptediepte

Naarmate de brandpuntsafstand toeneemt is de achtergrond gemakkelijker vaag in te stellen. Hoe groter de gebruikte lensopening (dus hoe kleiner het diafragma) des te vager zal de achtergrond zijn.
Omdat veel digitale camera’s, vooral die in telefoons, een heel klein lensje hebben, wat je als een sterk gediafragmeerde lens mag zien, is het maken van een vage achtergrond een stuk lastiger dan bij een analoge camera.

Een groothoekobjectief heeft daardoor van nature een grote scherptediepte, een teleobjectief heeft juist een kleine scherptediepte.

In het algemeen mag als vuistregel gesteld worden dat het scherp afgebeelde gebied achter het scherpstelpunt twee maal zo groot is als er voor. Als we er voor zorgen dat het scherpstelpunt “oneindig” binnen het scherpe gedeelte valt hebben we dus een heel groot gebied waarbinnen alles scherp wordt afgebeeld.

Zie ook Dofmaster.com voor de nodige handige formules voor het rekenen aan de scherptediepte.

Kent ons oog ook scherptediepte?

Een vraag die nog wel eens bij mensen naar voren komt is waarom het menselijk oog, eigenlijk een exacte kopie van een camera (of omgekeerd natuurlijk) geen last heeft van scherptediepte effecten. Dat effect is er wel degelijk maar omdat onze hersenen sneller werken dan we beseffen worden er ontelbare beelden met hun eigen scherpte en onscherpte gecombineerd tot het beeld dat we waarnemen. Of eigenlijk gezegd, wat we denken waar te nemen.



En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio



 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



maandag 22 oktober 2018

Onscherpe achtergrond of bokeh

Onscherpe achtergrond


Veel mensen die plannen hebben om te gaan fotograferen maar nog weinig kennis van zaken hebben geven aan dat ze op zoek zijn naar een vage of onscherpe achtergrond. 

Men wil bijvoorbeeld een portret maken tegen een onscherp geheel waardoor het onderwerp naar voren springt. Een concept dat inderdaad in de fotografie heel veel wordt gebruikt, en dus logisch dat het de aandacht trekt.



Onscherpe achtergrond of bokeh
Modelfoto met onscherpe achtergrond of bokeh

Sommige kleinere camera's zijn slecht instelbaar

Vaak betreft het hier mensen die gewend zijn aan een digicompact. Voor zover daarbij al sprake is van een echt diafragma is het vaak niet of nauwelijks instelbaar. De kleine lensopening zorgt daarbij meestal voor een forse scherptediepte zodat een onderwerp dat loskomt van de achtergrond er vaak niet in zit.

Een lens met een flinke opening, gemonteerd op een spiegelreflex of een meetzoekercamera is dan de oplossing, zoals men al snel inziet. Maar niet elk objectief voldoet want een groothoekobjectief heeft van nature gewoon een hele grote scherptediepte, waarbij het wijzigen van de diafragmaopening nauwelijks verschil maakt voor het feit of we een onscherpe achtergrond krijgen of niet.

De beste onscherpe achtergrond geeft een klein teleobjectief

Het is dan dus aan te raden om uit te wijken naar een licht teleobjectief. Bij een digitale camera met een cropfactor zal een f50 tot f60 mm objectief prima voldoen, bij een fullframe of analoge camera zal gegrepen moeten worden naar een f80 of f90 mm. Kies dan bij voorkeur voor een objectief met een grootste opening van f2.8. 

Nog veel mooier, maar wel erg goed merkbaar in de portemonnee, is dan de f1.4 oplossing. 

Deze zeer lichtsterke objectieven zijn leverbaar voor alle grote cameramerken maar men moet minimaal aan een prijs van 1000 tot 1500 euro denken. Maar een veel betaalbaardere f2.8 zal de gewenste onscherpe achtergrond ook geven.

Onscherpe achtergrond of bokeh


Om de onscherpe achtergrond te waarderen wordt vaak de term bokeh gebruikt, in de zin van “deze lens heeft een fraai bokeh”. 

Het bokeh is meestal afhankelijk van het aantal diafragmalamellen. Hoe meer hoe beter in dit geval.


En nu verder:




Home

Meer over het model dat de workshop geeft

Boek een model met gratis studio


 LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?


 



Zoeken op een trefwoord uit de modellenwereld dat begint met:
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | Z |